Εκτύπωση

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Του Βασιλείου Πασάλη

            ecologyΠοτάμια και στις 5 ηπείρους απειλούνται με ξηρασία λόγω των κλιματικών αλλαγών αλλά και της ανθρώπινης δραστηριότητας. Φράγματα, υπερεκμετάλλευση των γαιών, μόλυνση από βιομηχανικούς ρύπους καταστρέφουν τους υγρότοπους και μειώνουν τους αλιευτικούς πόρους.

            Φοβερά δημοσιεύματα χτυπάνε πάλι το καμπανάκι του άμεσου κινδύνου για το νερό με κυριότερη αιτία τη χρήση των υπόγειων υδάτινων πόρων με ρυθμούς ταχύτερους απ΄ότι οι πόροι αυτοί αποκαθίστανται κι έτσι οδηγούμαστε στη συρρίκνωση των ποταμών αφενός και αφετέρου η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη περιορίζει το νερό καθώς επηρεάζονται η εξάτμισή τους , οι βροχοπτώσεις και εξαφανίζονται παγετώνες.

            Από τα παλιά τα χρόνια οι ζωοδότες ποταμοί θεοποιήθηκαν και λατρεύτηκαν θρέφοντας θρησκείες, πολιτισμούς, αλλά και δισεκατομμύρια ανθρώπους μέσα στους αιώνες. Ο Νείλος έθρεψε και θρέφει τους Αιγύπτιος χιλιάδες χρόνια, ο Γάγγης πηγή ζωής και θρησκείας μέχρι σήμερα στην Ινδία όπως και ο Ινδός, ο περίφημος Μεκόνγκ ( από τις παιδικές μας μνήμες) όπου στο δέλτα του για 30 χρόνια μαινόταν ο πόλεμος με Γάλλους, Αμερικανούς και Βιετναμέζους. Ο Δούναβης θρύλος για δέκα κεντροευρωπαϊκά κράτη. Ο περίφημος από τα καουμπόϊκα φιλμς Ρίο Γκράντε στις ΗΠΑ. Ο Λα Πλάτα στη Ν.Αμερική, ο ζωογόνος Αμαζόνιος που επηρεάζει το κλίμα παγκοσμίως, όλοι αυτοί αντιμετωπίζουν την κρίσιμη απειλή της ξηρασίας αναφέρει το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση ( WWF ). Το 41% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στο περιβάλλον που διαμορφώνεται από τα παραπάνω θρυλικά ποτάμια και ήδη το 20% από τα 10.000 είδη των υδροβιοτόπων έχουν εκλείψει.

            Η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με την κρίση του πόσιμου νερού, γιατί ενώ οι υδάτινοι πόροι εξαφανίζονται, οι ανάγκες της ανθρωπότητας για πόσιμο νερό αυξάνουν συνεχώς.

            Τι θα ήταν η Λισσαβώνα χωρίς τον Τάγο και η Σεβίλλη χωρίς τον Γουαδαλκιβίρ, το Λονδίνο χωρίς τον Τάμεση, το Παρίσι χωρίς τον Σηκουάνα ; Ζοφερή πραγματικότητα αφού ο γεωφυσικός χάρτης αρχίζει να «ξεπρασινίζει» από νερά, το πρόσωπο της υφηλίου αρχίζει να μαραίνεται, όπως στα ανθρώπινα γηρατειά, σαν ανθρώπινο σώμα χωρίς αρτηρίες. Ερημώνουν οι τόποι, λιγοστεύουν τα ποταμόπλοια «ξύνοντας τον πάτο», οι πιρόγες πλέουν μόνο στα ρηχά, τα άπειρα γεφύρια θα ξεμείνουν να θυμίζουν δοξασμένες υγρές εποχές.

            Τι θα ήταν η γη χωρίς το ζωντανό νερό των ποταμών, χωρίς το βουητό από τον «ρου» τους ; Τι θα ήταν η γη χωρίς αυτά τα υπέροχα, πολλαπλά σίγμα του χάρτη;

            Αν δεν ανασκουμπωθούν οι κυβερνήσεις, αν δεν τρομάξει ο ΟΗΕ αυτοί οι ραγδαίοι ρυθμοί, λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, απώλειας των νερών , έρχονται ασύλληπτες συνέπειες μέσα στις λίγες επόμενες δεκαετίες καθώς η καταστροφή των συγκεκριμένων υδάτινων πόρων απειλούν ολόκληρα οικοσυστήματα και πληθυσμούς.

 

 

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος.

Copyright © 2011 Platonlodge.gr